Κοιμάται τόσο γλυκά επειδή τον αγαπάνε.
'Ελα, αδερφέ μου. Είναι αργά.
Θα κάνω τη Ρώμη το θαύμα των θαυμάτων.
Αυτό δεν καταλαβαίνει ο Γράκχος και οι φίλοι του.
'Ολοι μου οι πόθοι πάνε να μου σπάσουν το κεφάλι.
Πιες αυτό το τονωτικό .
Νομίζω ότι έφτασε η ώρα.
Θα μπορούσα να αναγγείλω τη διάλυση της συγκλήτου. . .
στους εορτασμούς προς τιμή του πατέρα μας.
Πιστεύεις ότι πρέπει να το κάνω;
Είναι έτοιμος ο λαός;
Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείς τώρα.
Θα μείνεις μαζί μου;
Ακόμα φοβάσαι το σκοτάδι, αδερφέ μου;
Ναι.
Πάντα.
- Μείνε μαζί μου απόψε. - Ξέρεις ότι δεν θα μείνω.
Φίλησέ με, τότε.
Κοιμήσου, αδερφέ μου.
'Ελα!
Πάρε με.
Εντάξει, αρκετά.
Ο αυτοκράτορας θέλει μάχες, μα δε θυσιάζω τους καλούς μου άντρες.
Ο λαός θέλει μάχες, κι αυτοκράτορας τούς τις δίνει.
- Σου έτυχε η μάχη της Καρχηδόνας. - Το μακελειό της Καρχηδόνας.
Γιατί δεν πάτε στη φυλακή , να μαζέψετε ζητιάνους και κλέφτες;
Το 'χουμε κάνει ήδη.
Αν θες τους καλύτερους μονομάχους σε όλη την αυτοκρατορία. . .
τότε θέλω τα διπλά.
Θα πάρεις ό ,τι λέει το συμβόλαιο, αλλιώς ακυρώνεται.
Δεν σ' αρέσει;
Να ξαναχωθείς τότε στην σκατότρυπα απ' όπου ήρθες.
Κάσσιε, σε παρακαλώ! Κάσσιε!
Μονομάχε, εσύ είσαι ο Ισπανός που λένε;
Ναι.
'Ελεγαν ότι είσαι γίγαντας.
'Ελεγαν ότι διαλύεις με το ένα χέρι το κεφάλι ενός άντρα.
'Άντρα; 'Οχι.
Παιδιού .
- 'Εχει καλά άλογα στην Ισπανία; - Απ' τα καλύτερα.
Αυτό είναι ο Αρζέντο. . .
κι αυτό , ο Σκάρτο.
'Ηταν τα άλογά μου.
Μου τα πήραν.
Μ' αρέσεις, Ισπανέ. Θα σε υποστηρίξω.
- Σ' αφήνουν να βλέπεις αγώνες; - Ο θείος λέει ότι με κάνουν δυνατό .
- Κι ο πατέρας σου, τι λέει; - Ο πατέρας μου έχει πεθάνει.
'Αρχοντα Λούκιε, να πηγαίνουμε.
Πρέπει να φύγω.
Λούκιο σε λένε;
Λούκιο Βέρο, όπως τον πατέρα μου.
Πιο χαμηλά!
Κλαύδιε!
- Ναι; - Κι άλλες ασπίδες.
'Οταν μπει ο αυτοκράτορας. . .
να σηκώσετε τα όπλα σας, να τον χαιρετήσετε. . .
και να μιλάτε όλοι μαζί.
Να στέκεστε απέναντί του. . .
και να μην του γυρίσετε ποτέ την πλάτη.
Πηγαίνετε, και να πεθάνετε ένδοξα.
Χαίρε, παντοδύναμε Καίσαρα!
Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας!
Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!
Σήμερα. . .
επιστρέφουμε στην καθαγιασμένη αρχαιότητα. . .
για να σας προσφέρουμε μια αναπαράσταση. . .
από τη δεύτερη πτώση της παντοδύναμης Καρχηδόνας!
Στη γυμνή κοιλάδα της Ζάμα. . .
περίμενε η ανίκητη στρατιά. . .
του βάρβαρου Αννίβα.
'Αγριοι μισθοφόροι και πολεμιστές. . .
απ' όλα τα κτηνώδη έθνη. . .
ηττήθηκαν αλύπητα. . .
κατατροπώθηκαν. . .
κατακτήθηκαν.
Ο αυτοκράτοράς σας. . .
σας παραδίδει μετά χαράς. . .
τις ορδές των βαρβάρων!
'Εχει κάνει κανείς στο στρατό ;
Ναι. Εγώ ήμουν μαζί σου στη Βιντομπόνα.
Μπορείς να με βοηθήσεις.
'Ο ,τι κι αν βγει απ' τις πύλες. . .
θα το νικήσουμε, αν συνεργαστούμε.
Καταλάβατε;
Αν συνεργαστούμε, θα επιζήσουμε.
Ο αυτοκράτορας μετά χαράς σας παρουσιάζει τους λεγεωνάριους. . .
του Σκιπίωνα του Αφρικανού !
Σκοτώστε τους!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
'Ολοι μαζί κοντά!
'Ολοι μαζί!
Στιχηδόν! Στιχηδόν!
- Ξέγραψε τους άντρες σου. - Δε θα τα καταφέρεις.
Ενώστε τις ασπίδες σας! 'Ολοι ένα σώμα!
Κρατηθείτε!
'Ενα σώμα!
Μπράβο!
Κρατηθείτε!
Σκύψτε χαμηλά! Σκύψτε χαμηλά!
Ναι!
Χάγκεν!
Εσείς κοιτάτε την άμαξα! Κι εσείς εδώ, εμένα!
Γρήγορα!
- Βγείτε! - Γρήγορα!
Μάξιμε!
Εφ ενός ζυγού ! Εφ ενός ζυγού !
Κερδίσαμε!
Μήπως δεν ξέρω καλά ιστορία, Κάσσιε. . .
Δεν έπρεπε οι βάρβαροι να ηττηθούν στην Καρχηδόνα;
Μάλιστα, Μεγαλειότατε.
Συγγνώμη, Μεγαλειότατε.
'Οχι, μου άρεσε η έκπληξη.
Ποιος είναι αυτός;
Τον λένε Ισπανό , Μεγαλειότατε.
- Θέλω να τον συναντήσω. - Μάλιστα.
Ζήτω οι βάρβαροι!
Εμπρός! Προσοχή !
Αφήστε τα όπλα σας.
Μονομάχε, σε ζήτησε ο αυτοκράτορας.
Είμαι στην διάθεσή του.
Σήκω πάνω. Σήκω πάνω.
Αξίζεις τη φήμη σου, Ισπανέ.
Δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ μονομάχος άξιός σου.
Ο νεαρός εδώ λέει ότι είσαι σαν τον 'Εκτορα. 'Η μήπως τον Ηρακλή ;
Γιατί δεν αποκαλύπτεται ο ήρωας και να μας πει το όνομά του;
'Εχεις όνομα;
Μονομάχος, είναι το όνομά μου.
Πώς τολμάς να μου γυρίζεις την πλάτη;
Δούλε!
Βγάλε την περικεφαλαία σου και πες μου το όνομά σου.
Το όνομά μου είναι Μάξιμος Δέκιμος Μερίντιος. . .
διοικητής της στρατιάς του βορρά. . .
στρατηγός των Ολβίων Λεγεώνων. . .
πιστός δούλος του αληθινού αυτοκράτορα, Μάρκου Αυρηλίου. . .
πατέρα γιου δολοφόνου. . .
άντρα γυναίκας δολοφονημένης. . .
και θα πάρω την εκδίκησή μου, σ' αυτή τη ζωή ή την άλλη.
Φρουροί!
Να ζήσει! Να ζήσει! Να ζήσει! Να ζήσει!
Φρουροί, ανάπαυση!
Μάξιμος! Μάξιμος! Μάξιμος! Μάξιμος!
Γιατί ζει ακόμα;
Δεν ξέρω.
Δεν έπρεπε να ζει.
'Εχω θυμώσει.
'Εχω θυμώσει τρομερά.
'Εκανα ό ,τι έπρεπε να κάνω.
Αν γινόταν ό ,τι ήθελε ο πατέρας, η αυτοκρατορία θα διαλυόταν.
Το καταλαβαίνεις;
Τι ένιωσες όταν τον είδες;
Δεν ένιωσα τίποτα.
Σε πλήγωσε πολύ , έτσι δεν είναι;
'Οχι περισσότερο απ' ό ,τι τον πλήγωσα εγώ.
Μου είπαν ψέματα στη Γερμανία.
Μου είπαν ότι ήταν νεκρός.
Αν μου είπαν ψέματα, δεν με σέβονται.
Κι αν δεν με σέβονται, πώς μπορούν να με αγαπήσουν ποτέ;
Τότε, πρέπει να πεις στις λεγεώνες. . .
ότι η προδοσία τους. . .
δεν θα μείνει ατιμώρητη.
Καημένη αδερφούλα!
Δεν θα 'θελα να ήμουν εχθρός σου.
Τι θα κάνεις;
Από δω.
Πλούσιες κυρίες πληρώνουν καλά τη συντροφιά γενναίων ηρώων.
'Ηξερα ότι ο αδερφός σου θα μου έστελνε δολοφόνους.
Δεν φανταζόμουν όμως ότι θα έστελνε τον καλύτερό του.
Μάξιμε, δεν το ξέρει.
Σταύρωσαν και έκαψαν την οικογένειά μου ζωντανή .
- Δεν ήξερα τίποτα. . . - Μη μου λες ψέματα!
Τους θρήνησα.
'Οπως θρήνησες τον πατέρα σου; 'Οπως θρήνησες τον πατέρα σου;
Από κείνη τη μέρα, ζω συνέχεια μες στο φόβο.
Να μην μπορώ να θρηνήσω τον πατέρα μου εξαιτίας του αδερφού μου.
Να ζω με τον τρόμο κάθε ώρα και στιγμή . . .
επειδή ο γιος μου είναι διάδοχος στο θρόνο.
Ω, ναι, θρήνησα.
Ο γιος μου. . .
ήταν αθώος.
Το ίδιο κι ο δικός μου.
Πρέπει να πεθάνει κι ο δικός μου, για να με εμπιστευτείς;
Τι σημασία έχει για σένα αν σε εμπιστευτώ ή όχι;
Οι θεοί σε γλίτωσαν. Δεν καταλαβαίνεις;
Σήμερα, είδα ένα δούλο να γίνεται πιο δυνατός απ' τον αυτοκράτορα.
Οι θεοί με γλίτωσαν;
Και είμαι στο έλεός τους, για να διασκεδάζω τον όχλο.
Αυτό είvαι δύναμη.
Ο όχλος είναι η Ρώμη. 'Οσο τον ελέγχει ο Κόμμοδος, ελέγχει τα πάντα.
'Ακουσέ με.
Ο αδερφός μου έχει εχθρούς, κυρίως στη σύγκλητο.
'Οσο όμως τον ακολουθεί ο λαός. . .
κανείς δεν τόλμησε να του αντισταθεί, εκτός από σένα.
Διαφωνούν μαζί του κι όμως δεν κάνουν τίποτα.
Υπάρχουν πολιτικοί που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη Ρώμη.
'Ενας κυρίως.
Θα τον συναντήσεις, αν το κανονίσω;
Δεν καταλαβαίνεις;
Μπορεί να πεθάνω στο κελί απόψε ή στην αρένα αύριο.
Είμαι δούλος!
Τι μπορώ να αλλάξω εγώ;
Αυτός θέλει ό ,τι θέλεις κι εσύ .
Βάλ' τον τότε να σκοτώσει τον Κόμμοδο.
Γνώριζα κάποτε έναν άντρα. . .
ευγενή , με αρχές. . .
που αγαπούσε τον πατέρα μου. . .
και ο πατέρας μου τον αγαπούσε κι αυτός.
Υπηρετούσε πιστά τη Ρώμη.
Αυτός ο άντρας χάθηκε.
Ο αδερφός σου έκανε καλά τη δουλειά του.
'Ασε με να σε βοηθήσω.
Ναι. . .
μπορείς να με βοηθήσεις.
Ξέχνα ότι με ήξερες. . .
και μην ξανάρθεις εδώ ποτέ.
Φρουρέ! Η κυρία έχει τελειώσει.
Μάξιμε.
Διοικούσες λεγεώνες; Κέρδισες πολλές μάχες;
Στη Γερμανία;
Σε πολλές χώρες.
Στρατηγέ!
'Εχεις σπουδαίο όνομα.
Πρώτα πρέπει να σκοτώσει το όνομά σου και μετά εσένα.
Ναι. Τελικά, αυτό θα γίνει.
- Συγκλητικέ Γάιε. - Χαίρε.
Συγκλητικέ Γράκχε.
Δε σε βλέπουμε συχνά να συμμετέχεις στα θεάματα του χυδαίου πλήθους.
Δεν προσποιούμαι ότι είμαι από το λαό . . .
προσπαθώ όμως να μιλώ εξ ονόματός του.
Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας!
Λαέ της Ρώμης!
Την τέταρτη ημέρα της Αντιοχείας. . .
μπορούμε να γιορτάσουμε την 64η μέρα των αγώνων.
Η φιλευσπλαχνία του Μεγαλειοτάτου. . .
αυτοκράτορα, αποφάσισε να αφιερώσει αυτή τη μέρα στο λαό της Ρώμης. . .
προσφέροντάς του έναν ιστορικό τελικό αγώνα.
Επιστρέφοντας σήμερα στο Κολοσσαίο, ύστερα από πέντε χρόνια απομόνωση. . .
ο Καίσαρας έχει τη χαρά να σας παρουσιάσει. . .
το μοναδικό αήττητο πρωταθλητή . . .
σε όλη τη ρωμαίκή ιστορία. . .
το μυθικό Τίγρη. . .
από τη Γαλατία!
Ξέρει να χειραγωγεί τέλεια τον όχλο.
Το όνειρο του Μάρκου Αυρηλίου ήταν η Ρώμη.
Δεν είναι αυτό . Δεν είναι αυτό !
Ο Μάρκος Αυρήλιος πέθανε, Μάξιμε.
Εμείς οι θνητοί είμαστε χώμα και σκιά.
Χώμα και σκιά, Μάξιμε!
Εκ μέρους της ομάδας του Αντώνιου Πρόξιμου. . .
ο Καίσαρας έχει την τιμή να σας παρουσιάσει. . .
τον Αίλιο Μάξιμο!
Τον αγκάλιασαν σαν έναν δικό τους.
Ο όχλος είναι άστατος, αδερφέ μου. Θα τον ξεχάσει σ' ένα μήνα.
'Οχι, πολύ πιο γρήγορα.
'Εχει κανονιστεί.
Οι ετοιμοθάνατοι σε χαιρετούν.
Είμαστε μαζί σου, Μάξιμε.
Τραβήξτε! Τραβήξτε! Τραβήξτε!
Χαλαρώστε! Χαλαρώστε!
- Ξεκοίλιασέ τον! - Σκότωσέ τον! Σκότωσέ τον!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Μάξιμος ο Φιλεύσπλαχνος!
Φρουροί! Παραταχθείτε!
Τι θα σε κάνω εσένα;
Δεν λες. . .
να πεθάνεις.
Τόσο διαφορετικοί είμαστε εσύ κι εγώ;
Παίρνεις ζωή όταν πρέπει. . .
όπως κι εγώ.
Μια ζωή μου μένει ακόμα. Μετά, τέλειωσε.
Πάρ' την τώρα, τότε.
Μου είπαν ότι ο γιος σου. . .
τσίριζε σαν κοριτσάκι. . .
όταν τον κάρφωναν στο σταυρό . . .
και η γυναίκα σου. . .
βογκούσε σαν πόρνη. . .
όταν τη βίαζαν. . .
ξανά και ξανά. . .
και ξανά.
Σύντομα θα έρθει η στιγμή που θα πάψω να σε τιμώ. . .
Υψηλότατε.
Στρατηγέ!
- Στρατηγέ! - Κικέρωνα!
- Πού έχετε στρατοπεδεύσει; - Στην 'Οστια.
- Σ' αγαπάμε, Μάξιμε! - Ζήτω ο νικητής!
Πες στους άντρες ότι ζει ο στρατηγός τους. Ελάτε να με βρείτε.
- Προχώρα! - Ελάτε να με βρείτε!
Σε ακούν;
Ποιοι;
Η οικογένειά σου, στην άλλη ζωή .
- Ναι. - Και τι τους λες;
Στο γιο μου. . .
λέω ότι θα τον δω ξανά σύντομα. . .
και να έχει τεντωμένα τα πόδια όταν καβαλάει το άλογό του.
Στη γυναίκα μου. . .
δε σε αφορά τι λέω.
Και τώρα αγαπούν το Μάξιμο για την ευσπλαχνία του.
Δεν μπορώ να τον σκοτώσω, γιατί θα γίνω ακόμα πιο σκληρός.
'Ολη η υπόθεση είναι σαν ατέλειωτος εφιάλτης.
Σε προκαλεί.
Κάθε του νίκη είναι και μια πρόκληση.
Το βλέπει ο όχλος, το βλέπει και η σύγκλητος.
'Οσο ζει, τόσο γίνονται πιο ατρόμητοι.
- Σκότωσέ τον. - 'Οχι.
Δεν πρόκειται να τον κάνω μάρτυρα.
Μου είπαν. . .
για κάποιο θαλάσσιο φίδι. . .
που προσελκύει τα θύματά του με πολύ ασυνήθιστο τρόπο.
Μένει ακίνητο στο βυθό σαν να είναι τραυματισμένο.
Το πλησιάζουν οι εχθροί του. . .
κι όμως αυτό παραμένει ακίνητο.
Μετά, οι εχθροί του αρχίζουν να το δαγκώνουν. . .
αλλά αυτό , και πάλι ακίνητο.
Δηλαδή . . .
θα μείνουμε ακίνητοι. . .
και θ' αφήσουμε τους εχθρούς μας να έρθουν να μας δαγκώσουν.
Να ακολουθήσει όλη η σύγκλητος.
Κικέρωνα, φίλε μου. Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανάβλεπα.
- Κι εγώ σε νόμιζα νεκρό . - Παρ' ολίγο.
- Πόσο είναι οι άντρες στην 'Οστια; - 'Ολο το χειμώνα.
- Και πώς είναι; - Χοντροί και βαριεστημένοι.
- Ποιος είναι διοικητής; - Κάποιος τρελός απ' τη Ρώμη.
Πότε θα μπορέσουν να πολεμήσουν;
Για σένα, αύριο κιόλας.
Θέλω να κάνεις κάτι για μένα.
Κοπιάστε. Αν δεν έχετε πάει στην αρένα, δείτε το θέαμα εδώ.
Ο γίγαντας Μάξιμος νικάει τον αυτοκράτορα Κόμμοδο.
Τι θα κάνουμε; Προκαλεί τους πάντες.
Θεούλη μου!
- Τον νίκησε, τον νίκησε! - Κάντε πέρα! Κάντε πέρα!
Υπηρέτησα τον πατέρα σου στη Βιντομπόνα.
- Πίσω. - Δέσποινα.
Υπηρέτησα τον πατέρα σου στη Βιντομπόνα.
Πίσω!
Υπηρέτησα το στρατηγό Μάξιμο. Και τον υπηρετώ ακόμα.
Σταματήστε.
Κάνε πίσω.
Ο στρατηγός είπε ότι θα συναντήσει τον πολιτικό σου.
Για την πίστη σου, στρατιώτη.
Ευχαριστώ, κυρία μου.
'Αφησέ μας.
Συγκλητικέ Γράκχε.
Στρατηγέ.
Η παρουσία μου εδώ σήμερα πιστεύω πως δείχνει. . .
ότι μπορείς να με εμπιστευτείς.
- Είναι μαζί σου η σύγκλητος; - Η σύγκλητος;
Ναι. Μπορώ να μιλήσω εκ μέρους της.
Θα εξαγοράσεις την ελευθερία μου και να με βγάλεις απ' τη Ρώμη;
Για ποιο λόγο;
Να με βγάλεις έξω απ' τα τείχη.
Να έχεις καλά άλογα να με πάνε στην 'Οστια.
Εκεί έχει στρατοπεδεύσει ο στρατός μου.
Την επομένη το βράδυ, θα γυρίσω επικεφαλής 5.000 ανδρών.
Οι λεγεώνες έχουν καινούργιους διοικητές. . .
πιστούς στον Κόμμοδο.
Περίμενε να με δουν ζωντανό οι άντρες και θα δεις σε ποιον είναι πιστοί.
Αυτό είναι τρέλα.
Εκατό χρόνια έχει να μπει ο στρατός στη Ρώμη.
Δεν αλλάζω μια δικτατορία με μια άλλη!
Ο καιρός για ημίμετρα και συζητήσεις πέρασε, Συγκλητικέ.
Και μετά το ένδοξό σου πραξικόπημα, τι γίνεται;
Θα πάρεις τους 5.000 πολεμιστές σου και θα φύγεις;
Θα φύγω.
Οι στρατιώτες θα μείνουν να σας προστατεύσουν. . .
υπό τις εντολές της συγκλήτου.
Δηλαδή . . .
θα κατακτήσεις όλη τη Ρώμη, και θα την ξαναδώσεις στο λαό ;
Πες μου το λόγο.
'Ηταν η τελευταία επιθυμία ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου.
Θα σκοτώσω τον Κόμμοδο.
Τη μοίρα της Ρώμης, την αφήνω σ' εσάς.
Ο Μάρκος Αυρήλιος σε εμπιστευόταν.
Η κόρη του σε εμπιστεύεται.
Θα σε εμπιστευτώ κι εγώ.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Δώσε μου δυο μέρες. . .
και θα εξαγοράσω την ελευθερία σου.
Να φροντίσεις. . .
να μείνεις ζωντανός. . .
αλλιώς θα πεθάνω εγώ.
Τώρα πρέπει να φύγουμε.
Δεν θα πετύχει.
Ο αυτοκράτορας ξέρει πάρα πολλά.
'Οσο για μένα. . .
η κατάσταση είναι επικίνδυνη.
Θα πληρωθείς όταν γυρίσω.
Σου δίνω το λόγο μου.
Το λόγο σου; Κι αν δεν γυρίσεις;
Θυμάσαι τι σημαίνει εμπιστοσύνη, Πρόξιμε;
Εμπιστοσύνη;
Ποιον να εμπιστευθώ;
- Θα σκοτώσω τον Κόμμοδο. - Γιατί να θέλω να τον σκοτώσεις;
Αυτός με κάνει πλούσιο.
Ξέρω. . .
ξέρω ότι κρατάς το λόγο σου, Στρατηγέ.
Ξέρω ότι θα πέθαινες για την τιμή .
Θα πέθαινες για τη Ρώμη.
Θα πέθαινες για τη μνήμη των προγόνων σου.
Από την άλλη όμως πάλι. . .
εγώ προσφέρω θέαμα.
Φρουρέ!
Σκότωσε τον άνθρωπο που σε απελευθέρωσε.
Πραιτοριανοί, 'Αρχοντα.
Αλτ!
Πού ήσουν;
Σε ζήτησα.
Σε παρακαλώ, αδερφέ μου.
Τι σε βασανίζει;
'Εχει καινούργιο εραστή ο Γράκχος;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι τον είχες δει.
Μολύνει στους πάντες σαν φρικτός πυρετός.
Για την υγεία της Ρώμης, η σύγκλητος πρέπει να αιματοκυλιστεί.
Θα αιματοκυλιστεί και αυτός.
Πολύ σύντομα.
'Οχι όμως απόψε.
Θυμάσαι τι είχε πει κάποτε ο πατέρας μας;
''Είναι ένα όνειρο. . .
τρομακτικό όνειρο. . .
η ζωή .''
Πιστεύεις ότι είναι αλήθεια;
Δεν ξέρω.
Εγώ νομίζω ότι είναι.
Κι έχω μόνο εσένα να το μοιραστώ.
'Ανοιξε το στόμα σου.
Ξέρεις πόσο σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
'Εξω. Βγες έξω!
Κουνήσου!
Συγχαρητήρια, Στρατηγέ.
'Εχεις πολύ πειστικούς φίλους.
Ο αδερφός μου συνέλαβε τον Γράκχο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Πρέπει να φύγουμε απόψε.
Ο Πρόξιμος θα έρθει τα μεσάνυχτα να σε πάει στην πύλη.
Ο υπηρέτης σου, ο Κικέρωνας, θα σε περιμένει εκεί με άλογα.
Εσύ τα κανόνισες όλα αυτά;
Ναι.
Διακινδυνεύεις πολύ .
'Εχω πολλές οφειλές.
Δεν έχεις καμιά οφειλή .
Αγαπάς το γιο σου. Είσαι δυνατή γι' αυτόν.
Βαρέθηκα να είμαι δυνατή .
Ο αδερφός μου μισεί τους πάντες και ιδιαίτερα εσένα.
- Επειδή επέλεξε εμένα ο πατέρας σου. - 'Οχι.
Επειδή σε αγαπούσε ο πατέρας μου.
Κι επειδή σε αγαπούσα κι εγώ. .
Πριν από πολύ καιρό .
'Ημουν διαφορετική τότε;
Γελούσες περισσότερο.
Σ' όλη μου τη ζωή ένιωθα μόνη. . .
εκτός όταν ήμουν μαζί σου.
Πρέπει να φύγω.
Ναι.
Σε νίκησα.
Δεν είναι λίγο αργά να κάνεις το λεγεωνάριο;
Δεν είμαι λεγεωνάριος.
- Δεν είσαι λεγεωνάριος; - Είμαι μονομάχος.
Μονομάχος;
Οι μονομάχοι παίρνουν μέρος μόνο στους αγώνες.
Δεν προτιμάς να είσαι ρωμαίος πολεμιστής σαν τον Ιούλιο Καίσαρα;
Είμαι ο Μάξιμος, ο σωτήρας της Ρώμης!
Ο Σωτήρας της Ρώμης;
Ποιος το είπε αυτό ;
Πού είναι ο Λούκιος;
Με τον αυτοκράτορα.
- Δεν μπορεί. - Ναι, το έκανε.
Το πήρε από ένα καλάθι. . .
και το έβαλε στο στήθος της, ακριβώς πάνω απ' την καρδιά της.
Και τη δάγκωσε στο στήθος;
Ναι.
Ξέρεις, Λούκιε, οι γυναίκες καμιά φορά. . .
συμπεριφέρονται περίεργα και κάνουν παράξενα πράγματα για την αγάπη.
Εγώ το βρίσκω βλακεία.
Κι εγώ.
Αδερφή μου, έλα μαζί μας.
Διάβασα στον καλό μας Λούκιο.
- Κι εγώ διάβαζα. - Ναι.
Είναι πολύ έξυπνο αγόρι. Θα γίνει μεγάλος αυτοκράτορας μια μέρα.
Διαβάζαμε για τον τρομερό Μάρκο Αντώνιο. . .
και τις περιπέτειές του στην Αίγυπτο.
Και η βασίλισσα αυτοκτόνησε με ένα φίδι.
Περίμενε να μάθεις τι έπαθαν οι πρόγονοί μας.
Αν είσαι καλό παιδί, αύριο βράδυ θα σου διαβάσω για τον Κλαύδιο.
Τον πρόδωσαν. . .
όσοι ήταν πιο κοντά του. . .
το ίδιο του το αίμα.
Ψιθύριζαν σε σκοτεινές γωνιές. . .
έβγαιναν αργά τη νύχτα. . .
και συνωμοτούσαν. . .
και συνωμοτούσαν.
Ο Κλαύδιος όμως ήξερε ότι κάτι ετοίμαζαν.
Το ήξερε ότι ήταν πολυάσχολες μέλισσες.
Μια νύχτα, κάθησε με μια απ' αυτές. . .
την κοίταξε. . .
και της είπε. . .
''Πες μου τι ετοιμάζεις. . .
μικρή πολυάσχολη μέλισσα. . .
αλλιώς θα υποφέρουν οι πιο αγαπητοί σου.
Θα με δεις να λούζομαι με το αίμα τους.''
Ράγισε η καρδιά του αυτοκράτορα.
Η μικρή μέλισσα τον είχε πληγώσει πιο βαθιά. . .
απ' ό ,τι θα τον πλήγωνε ποτέ οποιοσδήποτε άλλος.
Τι λες πως έγινε μετά, Λούκιε;
Δεν ξέρω, θείε.
Η μικρή μέλισσα του τα είπε όλα.
'Ανοιξε, εν ονόματι του αυτοκράτορα!
Πρόξιμε!
'Ανοιξε τις πύλες, εν ονόματι του αυτοκράτορα!
'Ανοιξε τις πύλες!
'Ανοιξε τις πύλες, Πρόξιμε.
Θες να πεθάνεις, γέρο;
Ορίστε.
'Ολα είναι έτοιμα.
Φαίνεται πως κέρδισες την ελευθερία σου.
Κινδυνεύεις να γίνεις καλός άνθρωπος;
- Γιούπα. - Οι εχθροί του αυτοκράτορα πεθαίνουν!
Ανοίξτε τις πύλες!
Τραβήξτε!
Γρήγορα! 'Ενα ζυγό στα αριστερά!
Χρειάζομαι ελάχιστο χρόνο. Μη ρισκάρετε τη ζωή σας.
Αν δεν θέλετε να συμμετάσχετε γυρίστε στα κελιά σας.
Θα σε περιμένουμε εδώ, Μάξιμε.
- Δύναμη και τιμή . - Πάμε.
Δύναμη και τιμή .
Σκοπεύσατε. Ετοιμάστε τα τόξα σας!
Χώμα και σκιά.
Με συγχωρείς.
Τέλειωσαν όλα.
Και τι θα γίνει ο ανιψιός μου;
Τι θα γίνει η μητέρα του;
Τους πρέπει να έχουν τη μοίρα του εραστή της;
'Η πρέπει να φανώ φιλεύσπλαχνος;
Κόμμοδος ο Φιλεύσπλαχνος.
Ο Λούκιος θα μείνει μαζί μου τώρα.
Κι αν η μητέρα του. . .
με κοιτάζει. . .
με τρόπο που με δυσαρεστεί. . .
θα πεθάνει ο μικρός.
Αν η μητέρα του αποφασίσει. . .
να φανεί γενναία. . .
και δώσει τέλος στη ζωή της. . .
ο μικρός θα πεθάνει.
'Οσο για σένα. . .
θα με αγαπάς. . .
όσο σε αγαπούσα.
Θα μου χαρίσεις έναν διάδοχο. . .
από αγνό αίμα. . .
ώστε ο Κόμμοδος και ο απόγονός του. . .
να κυβερνούν χιλιάδες χρόνια.
Δεν είμαι φιλεύσπλαχνος;
Σε καλούν.
Ο στρατηγός. . .
που έγινε δούλος.
Ο δούλος που έγινε μονομάχος.
Ο μονομάχος που προκάλεσε έναν αυτοκράτορα.
Εντυπωσιακή ιστορία.
Τώρα ο κόσμος θέλει να μάθει πώς τελειώνει η ιστορία.
Μόνο ένδοξος θάνατος ταιριάζει.
Και τι πιο ένδοξο. . .
από το να προκαλέσεις τον ίδιο τον αυτοκράτορα στην αρένα;
Θα μονομαχούσες μαζί μου;
Γιατί όχι;
Λες να σε φοβάμαι;
Νομίζω ότι φοβόσουν σε όλη σου τη ζωή .
Εκτός απ' τον Μάξιμο τον Αήττητο, ποιος άλλος δεν φοβάται;
'Ηξερα κάποιον που είπε κάποτε, ''Ο θάνατος χαμογελά σε όλους μας.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να του χαμογελάσουμε κι εμείς.''
Αναρωτιέμαι.
Χαμογέλασε ο φίλος σου όταν πέθαινε;
Εσύ πρέπει να ξέρεις.
'Ηταν ο πατέρας σου.
Αγαπούσες τον πατέρα μου, το ξέρω. . .
μα τον αγαπούσα κι εγώ.
Αυτό μας κάνει αδέρφια, ψέματα;
Χαμογέλασέ μου, αδερφέ.
Βάλτε του την πανοπλία. Καλύψτε του την πληγή .
Σχηματίστε κύκλο!
Κόιντε, ένα σπάθί!
Δώσε μου το σπαθί σου.
'Ενα σπαθί! Δώστε μου ένα σπαθί!
Κρατήστε τα σπαθιά σας.
Ελευθερώστε τους άντρες μου.
Να αποκατασταθεί ο συγκλητικός Γράκχος.
Η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.
Θα γίνει πραγματικότητα.
Αυτή ήταν η επιθυμία του Μάρκου Αυρηλίου.
Ελευθερώστε τους κρατούμενους!
Ο Λούκιος δεν κινδυνεύει.
Πήγαινε μαζί τους.
Γύρισες σπίτι σου.
Αξίζει η Ρώμη τη ζωή ενός καλού άντρα;
'Ετσι πιστεύαμε κάποτε.
Κάντε μας να το πιστέψουμε πάλι.
'Ηταν στρατιώτης της Ρώμης.
Να τον τιμήσετε.
Ποιος θα με βοηθήσει να τον μεταφέρουμε;
Τώρα είμαστε όλοι ελεύθεροι.
Θα σε ξαναδώ σίγουρα .
'Οχι όμως σύντομα.
'Οχι σύντομα.